PTSS Post-traumatisch stress syndroom

Door hun omstandigheden kunnen zowel kinderen, pubers als volwassenen zo’n pijn krijgen door wat ze zien, horen, ruiken en/of lichamelijk ervaren dat dit als een traumatische herinnering in hun geheugen wordt opgeslagen. Om de pijn uit het verleden niet meer te voelen kunnen zij vanuit het voorstellingsvermogen en het zelfrespect de drang krijgen de beelden te gaan vormen die hen een opgewekt, helder en rustig gevoel geven. Vanuit die gevoelens kunnen zij ook via hun herinneringsvermogen en zelfbesef bezig blijven met iets waarbij ze zich verdraagzaam, kalm en geduldig kunnen voelen. Door hun omstandigheden kunnen zij echter een neerslachtig, vaag en onrustig gevoel krijgen en niet meer in staat zijn de pijn uit hun verleden te verdringen. Dat kan hen ook het onverdraagzame, opgejaagde en ongeduldige gevoel geven dat herkenbaar is als een Post-Traumatisch-Stress-Syndroom.

Voor PTSS-ers kan het belangrijk zijn zich begrepen te voelen door een ander en in gesprek te gaan met iemand die vanuit het empathisch vermogen met een zelfwaarderend, ontvankelijk, betrokken en meelevend gevoel een vraag aan hen stelt. Dat geeft hen de mogelijkheid met behulp van het oordelend vermogen met zelfvertrouwen spontaan, vol vertrouwen en oprecht de vraag te beantwoorden. Afwijzende blikken en/of opmerkingen van een ander kunnen hen zwijgzaam, wantrouwend en onoprecht maken. PTSS-ers die niet beseffen dat een ander geen rekening kan houden met hun gedachten, wensen en gevoelens kunnen zich daarbij schuldig gaan voelen, zweverig worden en zichzelf veroordelen. Daarbij gaan ze zich ook verweren met een innerlijke dwang de ander te veroordelen. Bij hen kan er dan ook de drang ontstaan diep na te gaan denken. Dat stelt hen in staat om met het denkvermogen een zelfstandig, onafhankelijk, standvastig en voldaan gevoel te krijgen.

Voor PTSS-ers die regelmatig tijdens een gesprek zwijgzaam, wantrouwend en onoprecht zijn kan het lastig worden om zich met behulp van het aanpassingsvermogen en een zelfobservatie aandachtig, belangstellend en geïnteresseerd te blijven luisteren naar wat er tegen hen gezegd wordt. Een afwachtend, afwerend en ongeïnteresseerd gevoel belemmert hen dan ook vragen te stellen en vanuit het empathisch vermogen met zelfwaardering een meelevend, ontvankelijk en betrokken gevoel te krijgen. Voor hen blijft het belangrijk dat ze de ruimte krijgen om diep na te gaan denken over een vraag die aan hen gesteld wordt.