Het herinneringsvermogen en het zelfbesef van levenskrachtige kinderen geeft hen de mogelijkheid om bezig te blijven met het leren lezen en daarbij verdraagzaam, kalm en geduldig te zijn. Kinderen kunnen door de tekst die zij aan het lezen zijn een onverdraagzaam, opgejaagd en ongeduldig gevoel krijgen. Hun voorstellingsvermogen en zelfrespect geeft hen dan de mogelijkheid de beelden te gaan vormen die hen het opgewekte, heldere en rustige gevoel geven dat het ongewenste aanwezige gevoel verdringt. Dat maakt het voor hen mogelijk te blijven lezen. Bij kinderen kunnen er ook beelden ontstaan die hen bij een onverdraagzaam, opgejaagd en ongeduldig gevoel neerslachtig, vaag en onrustig maken. Zij stoppen dan met het lezen en gaan iets anders doen. Bij hen kan er het probleem ontstaan dat bekend staat als dyslexie.

Dyslectische kinderen kunnen geholpen worden door hen te vragen welke gedachten er tijdens het lezen bij hen opkomen, en hen daarbij de tijd en de ruimte te geven om met het denkvermogen zelfstandig diep na te gaan denken. Een onafhankelijk, standvastig en voldaan gevoel stelt dyslectische kinderen in staat om het oordelend vermogen te gebruiken en met zelfvertrouwen spontaan, vol vertrouwen en oprecht te zeggen welke gedachten er bij hen zijn ontstaan en wat hun mening is. Het begrip van een ander kan dyslectische kinderen de hulp geven die ze nodig hebben om door te gaan met het lezen van de tekst. Afwijzende opmerkingen en/of een gebrek aan tijd en ruimte kan voor hen de aanleiding zijn iets anders te gaan doen.