Levenskrachtige kinderen kunnen de gewoonte krijgen om met het beschouwend vermogen zelfverzekerd te besluiten iets te gaan onderzoeken. Een vastberaden, enthousiast en energiek gevoel geeft hen de aanzet om met het abstractievermogen zichzelf te ontplooien. Hun drang om datgene te gaan onderzoeken wat ze besloten hebben stelt hen in staat creatief, scherpzinnig en leergierig te zijn. Het aanpassingsvermogen geeft levenskrachtige kinderen de mogelijk om met een zelfobservatie te blijven luisteren naar wat een ander zegt en aandachtig, belangstellend en geïnteresseerd te zijn. Zij kunnen dan vanuit het empathisch vermogen en het zelfwaarderende gevoel de drang krijgen de vragen te stellen die hen de mogelijkheid geven een ontvankelijk, betrokken en meelevend gevoel te krijgen.

Bij hoogbegaafde kinderen kan er het probleem ontstaan dat zij tijdens een gesprek afwachtend, afwerend en ongeïnteresseerd raken doordat zij geen antwoord krijgen op de vraag die zij gesteld hebben. Dat kan hen daarbij ook een apathisch, teruggetrokken en afstandelijk gevoel geven. Om al deze ongewenste gevoelens te kunnen verdringen gaan zij met hun denkvermogen zelfstandig diep nadenken. Dat geeft hen de mogelijkheid zich onafhankelijk, standvastig en voldaan te voelen en vanuit het oordelend vermogen het zelfvertrouwen te krijgen met de drang zich te uiten. Zij kunnen dan spontaan, vol vertrouwen en oprecht zeggen welke gedachten en vragen er bij hen opkomen. Het commentaar of de reactie van een ander kan hen zo raken dat zij zwijgzaam, wantrouwend en onoprecht worden. Het beschouwend vermogen stelt hen dan in staat om zelfverzekerd te besluiten wat ze wel of niet meer tegen de ander zullen gaan zeggen. Een vastberaden, enthousiast en energiek gevoel geeft hen daarbij de nodige ondersteuning. Bij een onzeker, verveeld en futloos gevoel gaan zij het abstractievermogen gebruiken en zichzelf ontplooien door te onderzoeken hoe het komt dat zij die gevoelens hebben gekregen. Dat kan hen weer een creatief, scherpzinnig en leergierig gevoel geven.

Bij hoogbegaafde kinderen kan er het probleem ontstaan dat zij tijdens een gesprek regelmatig het beschouwend vermogen en het abstractievermogen gaan gebruiken en daardoor minder goed kunnen blijven luisteren naar wat er tegen hen gezegd wordt en alleen de vragen gaan stellen in bij henzelf zijn opgekomen.