Levenskrachtige opgroeiende kinderen kunnen tijdens het contact met een ander met behulp van het aanpassingsvermogen via een zelfobservatie blijven luisteren naar wat er tegen hen gezegd wordt. Dat geeft hen de mogelijkheid om aandachtig, belangstellend en geïnteresseerd te zijn. Vanuit die gevoelens kunnen zij ook het empathisch vermogen gaan gebruiken en met een zelfwaarderend gevoel de vragen stellen die hen een ontvankelijk, betrokken en meelevend gevoel kunnen geven. Afwijzende blikken en opmerkingen kunnen kinderen zo raken dat zij een apathisch, teruggetrokken, afstandelijk, verkild, rillerig en zelfkleinerend gevoel krijgen. Kinderen stellen dan geen vragen meer. Bij hen kan er dan ook de innerlijke dwang ontstaan de ander te kleineren. Vanuit hun overlevingsdrang blijven zij daarbij luisteren naar wat er tegen hen gezegd wordt. Dat stelt hen in staat zich aandachtig, belangstellend en geïnteresseerd te blijven voelen. Doordat zij niet meer in staat zijn een vraag te stellen gaan zij tijdens het luisteren met behulp van het denkvermogen zelfstandig diep nadenken. Een onafhankelijk, standvastig en voldaan gevoel kan kinderen dan de aanzet geven om het oordelend vermogen te gebruiken. Hun zelfvertrouwen en de drang zich te uiten maakt het voor hen mogelijk spontaan, vol vertrouwen en oprecht te zeggen welke gedachten er bij hen zijn opgekomen. Door de opmerkingen of reacties van een ander kunnen zij zwijgzwaam, wantrouwend en onoprecht worden. Levenskrachtige kinderen die niet willen blijven liegen gaan dan het beschouwend vermogen gebruiken. Zij kunnen dan zelfverzekerd besluiten te stoppen met het gesprek. Dat kan hen dan een vastberaden, enthousiast en energiek gevoel geven.

Gevoelige kinderen die regelmatig het empathisch vermogen gebruiken en met een zelfwaardering vragenstellen kunnen het probleem krijgen dat zij zich regelmatig afgewezen voelen door de opmerkingen of het commentaar van een ander. Voor hen kan het belangrijk zijn te begrijpen dat hun vragen soms ongewenste gevoelens oproepen en dat de reactie van een ander daarop gebaseerd is. Dat inzicht maakt het mogelijk om tijdens een gesprek met behulp van het aanpassingsvermogen vanuit een zelfobservatie aandachtig, belangstellend en geïnteresseerd te blijven luisteren naar wat er gezegd wordt. Door daarbij ook de ander te observeren kunnen zij met het empathisch vermogen de vragen gaan stellen die hen de mogelijkheid geven zich weer ontvankelijk, betrokken en meelevend te gaan voelen.